Posted on Geef een reactie

De diepergelegen kracht van buitenspelen

Natuurlijk weten we allemaal dat buitenspelen gezond is voor onze kinderen. De frisse lucht doet je kind goed. Het helpt om je kind weer een frisse wind door het hoofd te laten blazen tijdens of na een volle schooldag. Heerlijk om lekker te rennen, bewegen, springen en spelen, nadat het netjes op een stoeltje in de klas heeft gezeten. En heerlijk om uit de ruimte te komen, waar het zich met zoveel andere kinderen heeft moeten concentreren. Alles wat het zich in die kleine ruimte gewaar is geweest, kan het daarmee weer loslaten. Om weer af te kunnen schakelen van de druk van opletten en presteren. Ieder kind wordt daar beter van. Zonder meer.

Toch is dat niet de grootste kracht van buitenspelen voor de kinderen van nu. Wat die kracht wel is? De diepergelegen kwaliteit van buitenspelen is dat je kind zich weer kan opladen met lichaamseigen energie. Energie die past bij de hogere frequentie die het lichaam van je kind van nature heeft.

Nieuwe tijd

Onze kinderen zijn geboren in een nieuwe tijd. Rond 2012 heeft er een verschuiving plaatsgevonden. Door een verschuiving in de stand van de planeten zijn we een nieuw tijdperk ingegaan. Een beetje vergelijkbaar met de tekens van de dierenriem die zo ongeveer iedere maand wisselen. Alleen deze verschuiving, deze overgang naar het nieuwe tijdperk, het Aquariustijdperk komt maar eens in de 26.000 jaar voor. Heel bijzonder dus, dat wij die overgang meemaken. Het houdt in dat de aarde, ofwel Moeder Aarde, naar een ander energielevel gaat, naar een andere dimensie. Voorheen in het Vissentijdperk, spraken we van de 3de dimensie. Nu verhoogt de trilling van de aarde en transformeert zij naar de 5de dimensie. Onze kinderen zijn hier al op afgestemd. Hun lichaam, hun energie, hun mind en hun intuïtie zijn al afgestemd op deze nieuwe periode. Zij hebben al een andere, hogere, frequentie die haarfijn aansluit bij de 5de dimensie.

Voor volwassenen valt het niet altijd mee om mee te bewegen met deze transformatie. Het is belangrijk dat we leren om onze energie te verhogen en om te schakelen naar deze hogere frequentie. Toch is dat nodig om onze kinderen goed te blijven begrijpen en hun emotioneel te blijven verstaan. Het gedrag van kinderen is maar het topje van de ijsberg. Wil je dat je kind zich werkelijk gehoord en gezien blijft voelen, dan is het nodig om op ook op de onzichtbare lagen van het gevoel en de intuïtie aan te sluiten bij je kind. Dat kun je doen door je af te stemmen op de nieuwe energie.

Je energie verhogen

Als dat al lastig is voor ons persoonlijk, begrijpelijk dat het nog veel lastiger is voor organisaties, bedrijven en systemen om hun energie te veranderen en op te hogen. Kijk bijvoorbeeld eens naar het onderwijs. Ons onderwijssysteem is van oudsher bedoeld om arbeidskrachten op te leiden ten tijde van de industrialisering. De wijze van lesgeven, de inhoud van de lessen en de manier van lesgeven zijn niet zozeer bedoeld om ieder kind zich te laten ontwikkelen en ontplooien. Het is meer gebaseerd op het volgen van een bepaalde norm waar ieder kind aan moet voldoen. Met de overgang naar de nieuwe tijd, zie je steeds meer kinderen uitvallen in het onderwijs. Naar ik begrepen heb, zijn er zo’n 50.000 kinderen die niet de basisschool bezoeken, omdat ze daar de aansluiting missen.

Zwaarte

Dat houdt in dat kinderen met hun helderheid en intuïtieve vermogens zich dusdanig beperkt voelen in het huidige onderwijs dat ze zich daarin niet voldoende kunnen ontwikkelen. Zij worden eerder beperkt door het systeem, dan dat zij er beter van worden. Ze zitten letterlijk op een andere frequentie dan school. Dat uit zich in druk gedrag, in teruggetrokken en/of boos gedrag. Stel je eens voor hoe het voor kinderen is om zich vijf dagen per week aan te moeten passen aan de lagere energie van hun school en klas. Het trekt ook hun persoonlijke energie naar beneden. Voor veel kinderen voelt het volgen van onderwijs zwaar, stroperig en traag. Zij willen veel sneller vooruit en doorzien veel makkelijker de huidige leersystemen. Toch moeten ze zich aanpassen aan het tempo waarmee de klas onderwezen wordt. Kinderen doorzien ook haarfijn waar leerkrachten persoonlijk niet toegankelijk en betrokken zijn, maar meer vanuit hun rol voor de klas staan. Ze missen de menselijke touch, de persoonlijke betrokkenheid en verbinding. Wat niet wil zeggen dat de meeste leerkrachten niet hun uiterste best om dat wel te bereiken. De insteek van het huidige onderwijssysteem is nog steeds teveel gericht op cognitieve intelligentie en te weinig gericht op intuïtieve intelligentie. Terwijl juist de intuïtieve talenten bij de kinderen van nu zo goed ontwikkeld en aanwezig zijn.

Avonturieren

Kinderen hebben het meer dan ooit nodig om  in de vrije natuur te zijn. En dan bedoel ik inderdaad niet na schooltijd op het schoolplein spelen. Ik bedoel dan werkelijk de vrije natuur: bomen en struiken, veldjes en weilanden, onbeheerde groenstroken, plekken waar je je nog heerlijk kunt verstoppen. Waar je boomhutten kunt bouwen en dammetjes in een beek kan bouwen. Een omgeving die niet bewust ingericht is voor kinderen en waar kinderen niet continu onder toezicht staan van volwassenen of professionals. Kinderen hebben het nodig om te kunnen struinen. Zonder te moeten en zonder niet te mogen. Zelf te mogen ervaren, te beleven en ontdekken en daar volledig in opgaan. Waar het avontuur nog zit in een mierenhoop, een droge sloot of een tent bouwen met dat wat toevallig voorhanden is.

Die ruimte was er vroeger veel meer. En ook al ging het mis, dan hebben we daar niets aan over gehouden. We zijn niet in zeven sloten tegelijk gelopen en onze kinderen gaan dat ook niet doen. Zij gaan daar ook niets van oplopen. Sterker nog, onderzoek heeft geleerd dat hoe minder een (speel)omgeving is ingericht, hoe alerter kinderen zijn bij het spelen. Het leert hen voor zichzelf te denken en alert te zijn. Het houdt hen met de aandacht betrokken en kinderen leren op te letten wat ze doen.

Terug naar je oorspronkelijke frequentie

De werkelijke kracht van dit struinen in de vrije natuur ligt nog een laag dieper. Veel kinderen raken zichzelf kwijt op school. Ze verdwalen volledig in alles wat moet en alles wat er van hen gevraagd wordt. Het blijkt voor hen een ware uitputtingsslag om zich de hele dag aan te passen aan de oude frequentie. Het is uitermate vermoeiend om de hele dag in een omgeving te zijn waar de frequentie zoveel lager is, dan de werkelijke frequentie je kind van nature heeft. Dàt is de diepere laag waardoor onze kinderen overprikkeld raken. Dat is de reden dat zij uit balans raken en zichzelf kwijtraken. Dat is ook een reden dat zij niet tot hun recht komen in het onderwijs.

Door in de vrije natuur te struinen, kunnen kinderen zich weer verbinden met hun werkelijke kern, met hun natuurlijke frequentie. In de vrijheid van een groene en onbedwongen omgeving helpt de energie van de aarde kinderen zich moeiteloos af te stemmen op die hoge trilling. Kinderen kunnen er ontladen, niet in het minst van de elektronische belasting die ook een rol speelt. Samen met Moeder Aarde kunnen zij zich voelbaar en zichtbaar weer opladen en op natuurlijke wijze terugkeren naar hun oorspronkelijke frequentie. Het verhoogt op natuurlijke wijze hun energie, hun frequentie, het verbetert hun humeur en helpt hen hun vitaliteit weer te herstellen van de onbalans die op school ontstaan is.

Posted on Geef een reactie

Wat is de nieuwe tijd?

De nieuwe tijd

Tijd is een ongrijpbaar iets. Voor de een vliegt de tijd, voor de ander kan de tijd niet snel genoeg gaan. Uren, minuten, seconden. Dagen, weken, maanden en jaren. Daarmee hebben we een systeem gecreëerd waarin we tijd verdelen. Tijd die eigenlijk niet te vatten is, hebben we daarmee concreet en tastbaar gemaakt.

Tijd in astrologisch opzicht

In een jaar draait de aarde rond de zon. In zo’n zonnejaar van twaalf maanden komen alle dierenriemtekens aan bod. In de loop van het jaar komen daar alle sterrenbeelden voorbij. In de onderstaande tabel zie je daarvan het overzicht.

De aarde draait dus om de zon in een zonnejaar. Maar in dezelfde tijd doorloopt de zon zelf ook een cyclus van alle sterrenbeelden. Zij draait namelijk in retrograde (in omgekeerde volgorde) rond de sterren in de kosmos. Wanneer het snijpunt van de zon met de hemelevenaar een ander sterrenbeeld van de dierenriem binnengaat, begint er een nieuw tijdperk. Dat noemen we een sterrenmaand en dat gebeurt ongeveer iedere 2165 jaar.

Het doorlopen van de zon van alle 12 sterrenmaanden noemen we een sterrenjaar. Een sterrenmaand duurt 2165 jaar en de zon doet er dus 12 x 2165 jaar, een kleine 26.000 jaar over om een geheel sterrenjaar te doorlopen.

Het Aquariustijdperk

Met de nieuwe tijd wordt niet alleen de overgang bedoeld naar een nieuwe sterrenmaand, maar ook de overgang van de zon naar een geheel nieuw sterrenjaar. Daarmee wordt een periode van zo’n 26.000 jaar afgerond. De vorige sterrenmaand, het Vissentijdperk, wordt nu opgevolgd door het Watermantijdperk. Meestal wordt dit nieuwe tijdperk het Aquariustijdperk genoemd. Omdat het zo’n grote overgang in tijdperken behelst, wordt het Aquariustijdperk ook wel de nieuwe tijd, in het Engels: New Age, genoemd. De kinderen van deze tijd noemen we Nieuwetijdskinderen.

Posted on Geef een reactie

Magnus Carlsen: opgroeien als nieuwetijdskind, uitgroeien tot wereldkampioen

Afgelopen zaterdag werd de 3Doc Magnus uitgezonden op televisie. Een documentaire over Magnus Carlsen, wereldwijd bekend als de ‘Mozart van het schaakspel’. Met 10 jaar filmmateriaal en privébeelden nemen de filmmakers je mee in de indrukwekkende geest van dit moderne schaakgenie. Al op 13-jarige leeftijd werd hij grootmeester. Op 22-jarige leeftijd verslaat hij in 2013 regerend wereldkampioen Viswanathan (Vishy) Anand. Anand is een Indiase schaakgrootmeester. Hij won zowel in 2000 als in 2007 een toernooi om het wereldkampioenschap. In 2008, 2010 en 2012 verdedigde hij zijn titel met succes. In 2013 wordt hij in zijn woonplaats Chennai (India) verslagen door Carlsen. Sinds 2013 is Magnus Carlsen regerend wereldkampioen.

Opgroeien als kind, uitgroeien tot kampioen

In de documentaire wordt een mooi beeld geschetst van het gezin waarin Carlsen in opgegroeid. Uitspraken van zijn vader die aangeeft al op jonge leeftijd het talent van Magnus te hebben gezien en op waarde te hebben geschat. De ruimte die het jonge kind krijgt om zijn talent te ontwikkelen en zijn focus te leggen op schaken. Dat hij daarmee wat meer in zichzelf gekeerd is en wat minder naar buiten, wordt niet veroordeeld, maar juist met open armen ontvangen. Ook in latere jaren is het de aanwezigheid en steun van zijn ouders en zijn zussen, die hem houvast geeft en hem laat ontspannen tijdens stressvolle momenten.

Bijspijkeren of talent ontplooien?

De focus in zijn opvoeding heeft bij Magnus gelegen op het verder ontwikkelen van zijn talent. Wat vind jij belangrijk voor jouw kind? Vind je het belangrijk dat jouw kind zijn eigen talenten ontwikkelt en ontplooit? Of vind je het juist belangrijk om datgene wat nog niet zo goed ontwikkeld is, aandacht te geven en te versterken? In het onderwijs wordt vaak op dat laatste veel nadruk gelegd. We geven kinderen extra huiswerk om ze bij te spijkeren in bepaalde vakken. Krijgen kinderen ook extra werk of huiswerk als ze ergens goed in zijn? En hoe pak jij dat thuis op? Laat jij je kind extra ploeteren als het huiswerk op school niet af was? Of kies je ervoor school school te laten en en thuis voor ontspanning te gaan. Ik ben benieuwd naar je mening. Laat je hieronder een reactie voor me achter?

De kracht van intuïtieve intelligentie

Een ander ‘dilemma’ dat in deze documentaire prachtig wordt aangestipt, raakt direct het talent van Magnus. In veel landen worden kinderen die goed zijn in schaken dagelijks urenlang getraind in de technieken en vaardigheden van deze sport. Magnus is daarvan afgeweken. Buiten alles is hij toch ook gewoon kind gebleven. Tijd om te ontspannen, te spelen en dingen te doen die je als kind graag wilt doen.

Zijn tegenstander Anand heeft juist het omgekeerde gedaan. Hij heeft wel dag in dag uit zijn mind aangescherpt en alle mogelijke tactieken en strategieën uitgedacht en uitgespeeld. Hij is benaderd door een fabrikant om mee te werken aan het ontwikkelen van de eerste schaakcomputer. Deze computer wordt aangepast aan de behoefte en standaard van Anand, die daarmee zijn denkvermogen nog verder kan ontwikkelen en uittesten. Zijn mind heeft ongelofelijk veel vlieguren gemaakt.

Het verlies van de flow

In de trailer van de film hieronder, wordt het al in beeld gebracht. De kracht van Magnus Carlsen is het gemak waarmee hij vooruit kan zien wat zijn zetten voor impact op het spel zullen hebben. Wanneer hij op enig moment deze flow, deze intuïtie verliest, verliest hij niet alleen het spel, maar ook zichzelf. Ook in de titelstrijd tegen Anand moet hij deze strijd met zichzelf leveren. Zijn eigen plek, zijn eigen spel, zijn eigen intuïtieve manier van spelen groeien tijdens de diverse partijen om het kampioenschap. En uiteindelijk hervindt hij zichzelf en zijn eigen intuïtieve kracht, waarmee hij genadeloos Anand verslaat.

Nieuwetijdskind

Natuurlijk ken ik Magnus niet persoonlijk en kan ik je niet meer over hem vertellen dan ik gezien en gehoord heb tijdens deze documentaire. Wat mij raakt in zijn verhaal is het gemak en de moeiteloosheid waarmee hij intuïtief ziet en weet wat de beste volgende stappen zijn. Bij mij wekt dat op zijn minst het vermoeden dat hij (bewust of onbewust) helderziende en helderwetende vermogens heeft. Zijn intuïtieve aannpak klinkt mij sterk in de oren als een beelddenker en staat daarmee haaks op het uitermate doorontwikkeld en getraind logisch denken van Anand. Voor mij is Magnus is een prachtig voorbeeld van een kind van de nieuwe tijd.

Mocht je de documentaire nog willen bekijken, dan is dit de link:

https://www.npo3.nl/3doc/19-01-2018/BV_101387020